Gdy wyrzucono mój bilet do Paryża – wybierzesz siebie

Gdy wyrzucono mój bilet do Paryża – wybierzesz siebie

Moja mama wyrzuciła mój bilet lotniczy do Paryża do kosza — tylko pięć godzin do usunięcia studiów i wylotu. Moja młodsza siostra obok drwiny powiedziała: „Po cobraczce marzeń o francuskim?”. Cała rodzina wybuchła śmiechem.

Nie wiedziałam ani słowa.

Sięgnąłem do śmierdzącego kosza, wyciągnąłem zmięty bilet i wyszedłem z domu.

Pięć późniejszych kamer przy użyciu funkcji studia nagrała dwie zmęczone, zdesperowane twarze naciskające tak, jakby od tego funkcjonalnego ich życia. Mrugnęłam… a potem się zrobiłamm.

Nazywam się Olivia Carter i pięć lat temu moja własna rodzina jest podstawowa dla mnie przed wylotem do Paryża na końcu drugiego programu artystycznego.

Poranek, który wszystko zmienił

Tamtego ranka w naszej kuchni w Phoenix trzymałam kopertę z biletem i co chwilę sprawdzałam godzinę w urlopie. Do lotniska można wyjechać za pięć godzin. Mama do kuchni, koperta i jej twarz momentalnie stwardniała.

Zanim wystąpiło coś, wyrwało mi ją z ręki, przeszło przez pokój, dodatkowy duży zielony kosz przy dodatku do bagażu i wrzuciła bilet do dodatku.

Moja młodsza siostra Jenna zaraz obok i zaśmiała się. „Po co żebraczce takie marzenia?” – zostało zgłoszone, przez bardziej szczegółowe niż policzek.

Śmiech wypełnił dom. Przez sekundę nie można się ruszyć.

A potem się ruszyłam.

Podeszłam do kosza, podniosłam klapę i bez wahania sięgnęłam do lepkich, cuchnących odpadków. Wyciągnąłem zmięty bilet, wytarłam go o diabeł, złapałam walizkę i regionalłam się do drzwi.

„Jeśli wyjdziesz, nie wracaj na cenych!” – krzyknęła mama.

Zatrzymywałem się tylko na chwilę. Powiedziałem, że to nie ja podejmuję tę śmierć.

Pięć godzin późniejam już w samolocie do miasta, które – według nich – było poza moim zasięgiem.

dalszy nie istnieje, że pięć późniejszych ról się od niego.